Heilig Bloedwonder

Herdenking van het Mirakel van het Heilig Bloed in Alkmaar Op de eerste zondag van mei wordt normaliter in de St. Laurentiuskerk het feit herdacht dat er ongeveer 6 eeuwen geleden, op 1 mei 1429, het Mirakel van het Heilig Bloed in Alkmaar gebeurde. Er is dan een processie die gaat van de Grote Kerk naar de Laurentiuskerk met aansluitend een Hoogmis.
6-5-2018  Grote Kerk 500 jaar Op 6 mei 2018 wordt deze herdenking ánders gevierd. In 2018 bestaat de Grote Kerk 500 jaar en zijn er talloze festiviteiten in die kerk. Aangezien het Mirakel gebeurde in de kerk die stond op de plek waar nu de Grote Kerk staat zal de herdenking op 6 mei 2018 gevierd worden in de Grote Kerk zelf. Over de processie wordt nog nagedacht. Wat al wel bekend is is dat de bisschop voor zal gaan in de viering, en dat Canticum Novum met veel andere zangers de Krönungsmesse van Mozart zal zingen o.l.v. Una Cintina en met Pieter van Dijk, stadsorganist, aan het orgel.
  Wat gebeurde er op 1 mei 1429 en wat was het Mirakel?
Folkert Tussen 1401 en 1429 leefde er in Alkmaar een jongeman, die Folkert heette. Zijn ouders waren rijk en daarom kon hij studeren aan de Latijnse school in de stad. Dat studeren vond hij echter maar niks. Hij verbleef liever in de herbergen om te drinken en te gokken. En vechten deed hij ook graag. Daarom sloot hij zich aan bij de soldaten van Jacoba van Beieren, om te vechten tegen de soldaten van Philips van Bourgondië. In 1414 deed hij mee aan de slag om Hoorn en heeft daar een groot aantal mensen gedood. Na die slag kwam hij weer terug in Alkmaar, waar hij toch weer ging studeren en wel voor priester. In 1429 werd hij tot priester gewijd. Dat hij in Hoorn mensen had vermoord, had hij echter tegen de bisschop niet gezegd, want dan had hij niet zomaar tot priester gewijd kunnen worden. 
Zijn eerste mis Op 30 april van dat jaar werd een groot feest voor de nieuwe priester Folkert aangericht dat tot diep in de nacht duurde. De volgende morgen, deed hij zijn eerste H. Mis in de parochiekerk van St. Laurentius. Die stond op de plaats waar nu de Grote of St. Laurenskerk staat. Tijdens die H. Mis werd hij erg zenuwachtig, omdat hij toch moest denken aan wat hij in Hoorn had gedaan en dat hij dus eigenlijk een slechte priester was. 
 
Wijn gemorst Toen hij te communie ging en uit de kelk dronk, trilde hij zo dat er een scheut van de geconsacreerde witte wijn op de bovenrand van zijn kazuifel terecht kwam. Omdat de gemorste wijn door de woorden van de consecratie was veranderd in het bloed van Christus, hebben de priesters na de Mis het bevlekte stuk kazuifel uitgesneden en geprobeerd te verbranden. Dit lukte toch echter niet en daarom verborgen ze het stukje stof naast het hoofdaltaar in de kerk. 
Storm op zee Een aantal jaren later woedde er langs de kust een hevige storm en een schipper raakte zo in moeilijkheden dat hij in de golven ten onder zou gaan. Maar toen gebeurde er iets wonderbaarlijks. Op de rand van zijn schip verscheen een engel met in zijn handen een stukje stof met drie druppels bloed. Hij vertelde de schipper wat er in 1429 in Alkmaar was gebeurd. Hij vertelde de schipper ook dat hij gered zou worden als deze bereid zou zijn om naar Alkmaar te varen en daar aan de pastoor van de Laurentiusstatie te vertellen waar het stukje stof met de drie bloeddruppels in de kerk verborgen lag. Hij beloofde het. De storm ging liggen en de schipper voer naar Alkmaar en vertelde het hele verhaal aan de pastoor. Het stukje stof werd gevonden en de bisschop van Utrecht werd van de hele geschiedenis op de hoogte gebracht. Deze vond dat er in Alkmaar een wonder was gebeurd en dat het stukje stof als een relikwie vereerd moest worden. 
Relikwie Er werd een beeldje gemaakt van de verschenen engel en daarin werd het stukje stof zichtbaar opgeborgen. Vanaf die tijd kwamen de bewoners van Alkmaar de relikwie vereren en vonden er processies plaats. Toen na 1566 de protestanten ook in Alkmaar de baas werden en alle beelden en altaren in de kerken in de stad waren vernield, verdween ook de jaarlijkse processie. De katholieken mochten hun geloof niet meer openbaar belijden. Ook de verzilverde engel verdween, maar de relikwie zelf bleef gespaard. 
Geheime verering De eerste pastoor van de Laurentiusstatie liet een nieuwe verzilverde engel maken en zo kon de relikwie in het geheim toch worden vereerd. Ook deze engel verdween in de loop van de jaren en de verering van de relikwie ook. De relikwie zelf werd echter behouden en zo rond 1885 kwam de verering weer op door toedoen van de in Alkmaar geboren Haarlemse bisschop Caspar Bottemanne. 
Bloedwonderaltaar De verering vond toen plaats in de inmiddels gebouwde St. Laurentiuskerk aan het Verdronkenoord te Alkmaar. Pas in 1902 werd er opnieuw en nu een massief zilveren engel gemaakt en werd er een speciaal altaar ter verering van het Mirakel gemaakt. 
Stille omgang in de nacht De verering van het H. Bloed vond daarna vele jaren lang plaats door middel van een nachtelijke stille omgang door de straten van Alkmaar. Zo rond 1960 verdween ook deze traditie. De engel met de relikwie wordt echter elk weekend uitgestald in de “troon”, het H. Bloedaltaar in de Laurentiuskerk. 
Van rondgang tot processie Sinds 2009 is de traditie weer voorzichtig opgepakt en begon er op de eerste zondag van de maand mei een processie rond de kerk. Het leek toen nog op een stille omgang maar vanaf 2014 werd het toch echt een gezongen processie vanaf de Grote Kerk, op welke plek het wonder was geschied, naar de Laurentiuskerk.
  Filmpje van processie in 2017.