60 jaar Acolietencollege “Everardus Witte”

Zoals u wellicht weet is er in de St. Laurentiuskerk aan het Verdronkenoord te Alkmaar sinds jaar en dag een acolietencollege actief. Even ter opfrissing,  acolieten zijn in feite volwassen misdienaars die de priester assisteren tijdens de (zondagse) mis of bij een begrafenis, huwelijksvoltrekking of doopsel. En tegenwoordig treden de leden van het college ook op als lector en koster.

Sinds wanneer er acolieten in de Laurentiuskerk actief waren is op dit moment niet bekend en wellicht ook niet meer te achterhalen.

Maar in het Sursum Corda van 1960 staat vermeld dat op Tweede Kerstdag van het jaar 1959 de officiële oprichting van de Eduardus Witte acolietencollege plaatsvond.

Kapelaan N. Tromp werd leider van de misdienaars en acolieten. Een en ander vond plaats tijdens een aangrijpende plechtigheid waarbij de jongeren door Deken / pastoor Kraakman werden geïnstalleerd.

Op tweede kerstdag bestaat het acolieten college “Everardus Witte” dus 60 jaar. Zij willen dit feit vieren op zondag 22 december, de herdenkingsdag van Everardus Witte, tijdens de H.Mis, waarbij alle acolieten hun dienst aan het altaar verrichten.

Van het acolietencollege zijn nog steeds enkele leden lid die ook de installatieplechtigheid in 1959 hebben meegemaakt namelijk Piet Admiraal en Ruud Scheltinga. Zij maken dus ook al 60 jaar deel uit van het college. Zij waren toen ook al eerder actief als misdienaar.

Het college kent een lange geschiedenis. Het is onmogelijk om alle belangrijke gebeurtenissen uit de historie te vermelden. Vooral omdat het archief van het college over de jaren 1959 tot 1967 vermoedelijk verloren is gegaan, althans niet te achterhalen is waar zich dat deel bevindt.

Bijzondere gebeurtenissen

Tijdens  de vasten in het jaar 1960 werd deelgenomen aan een zogenaamd “Acolieten-weekend” in de jeugdherberg in Bakkum. Deze werd georganiseerd door het bisdom Haarlem. Bij deze “conferentie” namen acolieten groepen uit de provincie Noord en Zuid Holland deel; het bisdom omvatte toen ook nog een deel dat tegenwoordig deel uitmaakt van het bisdom Rotterdam. Een foto herinnert nog aan dit weekend. Op de foto vallen onder andere te herkennen Piet Admiraal, Ruud Scheltinga, Kees Groenland, Cor Orij, Harry van de Itsert, Sjaak Meijering.

In eerste instantie waren er twee groepen acolieten de A-groep en de B-groep, de groep van de jongste acolieten. Deze groep werd eigenlijk een beetje achtergesteld. Zij mochten geen deel nemen aan de vergaderingen van de A-groep. Aan dat onderscheid werd een einde gemaakt in de jaren 80 van de vorige eeuw.

Op 18 november 1973 vonden een reünie plaats in het motel Alkmaar waarbij vele oud leden van het college aanwezig waren. Maar het doorgaan van de reünie heeft aan een zijden draadje gehangen wegens een autoloze zondag op die dag. Maar nadat een ieder die had aangegeven aanwezig te zijn had aangegeven dat de autoloze zondag voor hen geen probleem vormde kon de reünie doorgang vinden.

In 1990 werd een belangrijk besluit genomen: twee wat oudere vrouwelijke misdienaars werden toegelaten tot het acolietencollege. Jolanda Koops en Pleuni Timmer waren de eerste vrouwelijke acolieten. Helaas telt het college,  na het afscheid van Marjolein Coppens in het najaar van het jaar 2004, geen vrouwelijke leden meer.

 

Een hechte groep

De leden van het acolieten-college vergaderen ongeveer om de twee maanden bij een van de leden thuis. Hiervoor worden ook partners uitgenodigd. De vergadering wordt afgesloten met een gezellig samenzijn. Op deze manier is er meer ontstaan dan een college van acolieten; er is in feite een soort vriendengroep ontstaan.

De contributie wordt meestal 1 maal per jaar door de penningmeester uitgegeven aan de uitbater van een plaatselijke horecaonderneming ter betaling van een gezellig diner voor alle leden. Ook zijn de leden al een een paar keer naar de passiespelen in Tegelen geweest. Gedacht wordt om in 2020 wederom met het college naar Tegelen te gaan voor de Passiespelen. Als ik het goed heb wordt het dan voor Piet, Ruud en Kees de derde maal dat zij met het college de passiespelen bezoeken.

Sinds 2009 maken de leden van het college iedere twee jaar in de herfstvakantie een korte reis buiten Nederland. Gezelligheid en groepsbinding staat hierbij wel voorop maar er wordt toch ook wel en soort van een bedevaart gedaan. Zo zijn er reizen naar Rome, Fatima, Assisi gemaakt waarbij bijzondere plaatsen zijn bezocht. Zo werd in 2009 het graf van St. Laurentius bezocht.

De viering van 2 oktober 2016, de viering van het Franciscus-feest stond in het teken van een herdenking van Everardus Witte, ons “Heilig “Bruurke”, die tijdens een groot deel van zijn leven woonde in het Franciscanenklooster in Megen.  In de week daarvoor waren acolieten op bedevaart geweest naar het klooster in Megen, naar het graf van Everardus Witte, waar zij werden rondgeleid door br. Loek Bosch.

Naamgever: Everardus Witte 

Waarom werd gekozen voor de naam van Everardus Witte College ?

Jan Witte, zijn kloosternaam was Everardus,  was in zijn jeugd actief als misdienaar en acoliet in onze kerk en is dan als zodanig een groot voorbeeld voor de leden van het college.

Broeder Everardus Witte, was een Alkmaarse jongen, die met zijn ouders op de hoek van het Kerkplein, naast de St. Laurentiuskerk woonde.
Zijn vader had een bierbrouwerij op de Bierkade. Later werd daarin het kachelmuseum gevestigd

Everardus werd in 1868 geboren en overleed in 1950 in het Minderbroederklooster te Megen. Om zijn voorbeeldig gebedsleven werd hij daar het Heilig Bruurke genoemd. Drie jaar na zijn dood werd in Megen een speciale Kapel voor hem gebouwd waarin hij werd bijgezet. Op zijn graf staat een gedenkteken waarop hij levensgroot is uitgebeeld.

Wanneer tijdens zijn leven iemand aan broeder Everardus vroeg met hem te willen bidden antwoordde hij : “wij zullen er samen voor bidden ….” Na zijn dood zet hij zijn gebed voor de noden van de mensen voort, getuigen de gebedsverhoringen. Regelmatig komen er mensen bidden en men stopt briefjes in de gebeeldhouwde mouwen van zijn pij, met het verzoek om voorspraak.

In de Laurentiuskerk hangt een herinneringsbord met enige foto’s van hem. Ook bevindt zich in de kerk een foto van broeder Everardus met een reliek van hem. Hij staat afgebeeld als misdienaar (met een wierookvat) op de grote muurschildering (nabij de ingang aan de Nieuwstraat) van de Meiprocessie in de Middeleeuwse Langestraat.

Wil het college echter nog jaren voortbestaan is er wel een aantal jongere leden nodig. Wilt u ook acoliet worden neem eens contact op met onze voorzitter Bart Oud of met ondergetekende. Ook dames zijn van harte welkom.

Kees Groenland
secretaris Acolietencollege Everardus Witte

Reacties zijn gesloten.