Kerstverhaal anno 2018

In het filmpje de foto’s van de Kerststal in de Josephkerk. Met dank aan Gerard Vreeker voor het maken van de foto’s en natuurlijk alle vrijwilligers die de kerststallen opbouwen. Na het filmpje een kerstverhaal dat inspeelt op de actualiteit.

https://youtu.be/6OH33CekqTE

Wij (collega webmaster P. uit de Mariaparochie in Alkmaar) en ik zitten in de ontmoetingszaal van de Josephkerk over onze laptops gebogen, tot er op de glazen deur wordt geklopt. Ik kijk P. aan: de deuren zijn toch dicht, niemand kan toch van buiten naar binnen? We kijken allebei op van onze laptops: daar staan Jozef en Maria uit de Kerststal voor de deur. We laten ze binnen. Jozef zegt: “We zagen ineens licht branden, dus we gingen even kijken. Even de benen strekken na een jaar op de plank in de kluis.”

We nodigen Maria en Jozef uit om binnen te komen. “Neem plaats en willen jullie wat drinken?” “Alsjeblieft,” zegt Maria. “Toen was het wel anders en sloten de deuren. Nu zijn we welkom bij jullie.” Ik zeg: “Ik denk wel dat het water wordt, want ik weet niet hoe het koffieapparaat werkt.” Maria is echt hoogzwanger. Jozef helpt zijn eega galant op de stoel. Het gaat moeizaam. Maar Maria zit. Jozef moppert nog een beetje over de lange reis die ze af moesten leggen naar Bethlehem. “Hoe haalt die keizer Augustus het in zijn hoofd om mensen te laten reizen voor een volkstelling. En dat terwijl Maria hoogzwanger is.” gaat Jozef nog even door.

Jozef vraagt wat wij aan het doen zijn. Ik vertel dat P. en ik een nieuwe website voor heel RK Alkmaar aan het voorbereiden zijn. “Ja,” zegt Jozef weemoedig “vroeger moest je alles met je handen maken en nu gebeurt haast alles via de computer.” P. zegt dat websites maken ook best wel ambachtswerk is. Staan de plaatjes op een lijn, zijn de kleuren mooi. Natuurlijk moet zo’n website in de smaak vallen bij de opdrachtgever, maar natuurlijk moet het ook aantrekkelijk zijn voor de lezer. Jozef staat op van zijn stoel en kijkt even met ons mee naar websites van andere parochies. “Alles strak en kantig, vroeger gebruikte ik als timmerman daar de waterpas voor,” zegt hij weemoedig. Ik vertel dat we voor de website net voor het thema Native-church hebben gekozen. P. vertelt dat het om een samenwerkingsverband met o.a. de Mariaparochie in Alkmaar-Noord gaat.

Maria neemt het woord: “We hebben vandaag gehoord dat we gaan verhuizen, want deze kerk wordt gesloten. Wij gaan naar de Mariaparochie in Alkmaar-Noord.” “Ah, dan krijgen we een mooie kerststal in Alkmaar-Noord. Wat gaaf,” zegt P.. Er blinkt een traan op in de ogen van Maria. “We hebben het altijd goed gehad hier. Maar de tijden veranderen. Hoeveel mensen kennen ons verhaal nog?” zegt ze weemoedig. “We staan hier nog tot na Driekoningen en dan verhuizen we,” zegt Jozef. “Maar goed, koster Gerard heeft foto’s gemaakt. Dus gelukkig hebben we de foto’s nog,” zegt Maria.

Jozef vraagt of hij nog eens buiten mag kijken. We lopen naar buiten. Over de straat voor de kerk raast het verkeer door. “Ja, jullie hebben mooie auto’s, dat was toen wel anders. Nu loopt alles op rolletjes bij jullie” zegt hij verwonderd. Jozef vraagt wat hij allemaal ziet. Ik vertel hem dat daar de Alkmaarse bezienswaardigheden staan: de Molen van Piet en de Grote Kerk. Ik wijs hem op de pas verlichte gevel van de Grote Kerk. Daar staat een van de patroonheiligen van de stad en deze parochie: Laurentius met het rooster. Aan de andere kant van de kerk staat Matthias.

Ze willen terug naar de stal. Jozef helpt zijn zwangere eega van de stoel op te staan. Het gaat moeizaam. “Ja, de ezel had er even geen zin in, maar goed we wilden even een praatje maken met jullie,” zegt Maria. We doen de lampen op onze telefoons aan en begeleiden Jozef en Maria door de donkere kerk terug naar de stal. “Handige dingen, die kastjes met lampjes,” zegt Jozef. “Ik zag koster Gerard daar vanmiddag ook al foto’s van ons mee maken.” P. vertelt dat het telefoons zijn, maar je kan internetten, bankzaken doen en natuurlijk ook nog bellen.

Ze stappen de stal weer binnen en wij lopen terug. Een bijzondere ontmoeting!

Geschreven door Nico Graaf

Reacties zijn gesloten.